Rekolekcje wielkopostne

Oby wiosna nie była tylko w kalendarzu, ale i w naszych duszach

1. Co można wiedzieć o Bogu?

               Gdyby o to zapytać dziecko, powiedziałoby, że to starzec z siwą brodą. Gdyby zapytać o to  prawo-sławnego Greka, powiedziałby, że istnieje Bóg Ojciec, Syn i Duch oraz Zeus. Widać stąd, że ludzie mają trochę kłopotu ze zrozumieniem pojęcia "Bóg". Pojęcie "Bóg" pochodzi od przymiotnika "bogaty", co sugeruje jego szeroki zakres posiadania dóbr i możliwość dowolnych decyzji.

               Twierdzą niektórzy, że Boga nie ma - ateiści, inni, że może jest, ale się nami nie interesuje - agnostycy. Wielu  sądzi, że jest, ale ślepy i głuchy na nasze prośby i błagania. Inni myślą, że Bóg z brodą i drewnianą laską (berłem) to bajka dla dzieci i nonsens, aby w XXI wieku wierzyć jeszcze w te brednie. Jeszcze inni widząc istnienie różnych "bogów" w różnych kulturach religijnych sądzą, że wszyscy bogowie są fałszywi, a "nowoczesnością" jest wolność od religijnej bzdury.

               Tymczasem w epoce Karola Darwina, (XIX wiek), gdy statki były już na kocioł parowy i modne stało się badanie ludów prymitywnych na różnych kontynentach świata (etnologia), okazało się, że te ludy prymitywne wszystkie miały wiarę w jednego Boga - monoteizm i etykę monogamiczną: jeden mężczyzna - jedna żona. Jak to wytłumaczyć?  Biblia pokazuje, że sam Bóg dał znać o sobie: JESTEM!  To jest Jego biblijne Imię. Sprzeciw przeciw Bogu i jego negacja pojawiły się dopiero w końcu XVIII wieku, w czasie Rewolucji Francuskiej, która wystąpiła do niszczenia chrześcijaństwa, kleru i relikwii. Do dziś wiele dolarów i euro skierowanych jest przeciw Bogu i Jego przykazaniom jako ciąg dalszy walki szatana z Bogiem.

               Półśrodkiem między wiarą a niewiarą jest tzw. deizm - pogląd, że istnieje Stwórca wszechświata - bezosobowy, nie interesujący się sprawami ludzi.

               Tymczasem Bóg biblijny ukazuje się ludziom jako kontaktowa Osoba,  Stwórca wszechświata, przyrody, zwierząt i ludzi. Jest Istotą idealną - bez żadnych braków i Istotą świętą - bez grzechów. Skoro nazywa się JESTEM, to znaczy: jest dawcą istnienia świata widzialnego i duchowego. Lubi dzielić się istnieniem przez stwarzanie bytów materialnych i bytów żyjących: duchowych (aniołowie) i ziemskich. Widać tu jego bogactwo i rozdawnictwo istnienia. Aniołów i ludzi obdarza nie tylko istnieniem, ale także inteligencją, aby umiały rozróżniać prawdę od fałszu (rozum), dobro od zła (sumienie), piękno od brudu (estetyka). W tym jesteśmy do Niego podobni. Ponadto obdarza aniołów i ludzi wolnością - bez kajdan, klatek, łańcuchów, do tego stopnia, że mogą się zbuntować przeciw Niemu i walczyć z Nim. Widać tu wspaniałomyślność Wszechmogącego.

               Biblia pokazuje, że w jednym tylko narodzie religia była przypilnowana przed fałszem i błędami: tylko naród Abrahama, praojca Izraelitów, dzięki trosce i ostrzeżeniom proroków ustrzegł się przed politeizmem (wielu bogów), i synkretyzmem religijnym (pomieszanie religii z wierzeniami sąsiednimi) zachowując z trudem Boże przykazania dane mu przez Mojżesza. W tym narodzie przyszedł na świat Mesjasz tj. Wysłaniec Boga, Jezus Chrystus, który pouczył ludzkość o Bożym planie zbawienia, czyli wyzwolenia od niewoli szatańskiej,     w jaką popadła od początku przez grzechy. Widać stąd, iż utrzymanie czystości religii przed skażeniem z zewnątrz,  było niezwykle trudne, połączone z prześladowaniem niewygodnych proroków, co można nazwać deewolucją (zniekształceniem) religii. Pierwszą bowiem pokusą szatańską zanotowaną w Biblii było zniekształcenie obrazu Boga: "Ale wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło» Rodz.1,5. Bóg w tym zdaniu boi się człowieka, co jest zaprzeczeniem Jego wielkości. Ta metoda szatańska: fałszowanie obrazu Boga, przewijała się przez wieki i trwa do dziś. Skażenie religii poprzez politeizm (wiara w wielu bogów) było tak wielkie, że w różnych kulturach religijnych składano bogom i boginiom w ofierze żywych ludzi, a nawet małe dzieci (zob. film "Apocalypto" Mela Gibsona).

               W tekście Ewangelii widać, iż szatan uważa się za Pana tego świata: "Jeszcze raz wziął Go diabeł na bardzo wysoką górę, pokazał Mu wszystkie królestwa świata oraz ich przepych i rzekł do Niego: «Dam Ci to wszystko, jeśli upadniesz i oddasz mi pokłon» Mt 4,8-9. Do dziś szatan stosuje metodę wykrzywiania obrazu Boga w ludzkiej wyobraźni, by wydawał się ludziom dwudziestego pierwszego wieku bezsensowny, krzywdzący, głuchy, niesprawiedliwy, bezsilny, śmieszny, wrogi człowiekowi, nieistniejący. Tymczasem Mesjasz przychodzący na świat toczy zwycięską walkę z szatanem i pokazuje prawdziwe "oblicze" Boga, który jest Ojcem kochającym ludzi, znającym każdego po imieniu, wydającym swego Syna na śmierć, by ratować ludzkość. Takie "oblicze" Boga dobrego i przebaczającego przypominają później w różnych wiekach objawienia religijne różnym Świętym, np. Siostrze św. Faustynie Kowalskiej, której Chrystus przypomniał Miłosierdzie Boże  (zob. film o św. Faustynie)  i podyktował warunki z jego skorzystania.

                Po tym dość trudnym syntetycznym wstępie, który można jeszcze raz przeczytać, pomyśl, jak wygląda obraz Boga w twojej wyobraźni: czy nie jest sfałszowany i skrzywiony?  Osoby, które w domu rodzinnym nie zaznały dobrego ojca lub zaznały odrzucenia, czy krzywdy od ojca pijaka - mają z tym poważny problem: jak pojąć, że Bóg kocha każde swe dziecko i nie chce go stracić, choćby zbłądziło. To dla Żydów słuchających Chrystusa było dla nie do zaakceptowania: "On zadaje się z celnikami i grzesznikami i jada z nimi!!!" Mt 9,11. Chrystus zaś wspierał, uzdrawiał, ratował, wyrzucał złego ducha, tłumaczył, przygarniał, karmił i przyjął cierpienie dla nas, grzeszników.

               Pomyśl, czy nie odrzuciłeś (-łaś) podanej Bożej "ręki"? Czy nie próbowałeś (-łaś) ,jak zły pies, ugryźć rękę podającą ci chleb? Jeśli tak, to znaczy, że i ty zostałeś oszukany (a)  i odrzuciłeś (-aś) skarb,  podobnie jak można nieświadomie kopnąć do rowu leżącą przy drodze zabłoconą perłę, nie poznając się na jej wartości. Nie poznałeś(-łaś) Boga, który przygarnia nawet grzesznika, syna marnotrawnego (zob.: Łk 15, 11-32).

               Pomódl się: Boże wielki, który mnie znasz po imieniu i kochasz od początku mojego istnienia, przebacz mi, że chwieje się nieraz moja wiara, gdy atakują ją pająki złych myśli, załamania, pustki, samotności, złośliwych podszeptów i skierowanej przeciw Tobie agresji zła. Spojrzyj na mnie i pozwól mi dostrzec, że nigdy mnie nie opuściłeś, że wciąż podajesz mi swą miłosierną Rękę Twej pomocy. "Niespokojne jest serce moje, dopóki nie spocznie w Tobie!" (św. Augustyn, Wyznania). Wzmocnij moją wiarę i pozwól mi lepiej zrozumieć, że mnie kochasz, choć inni mnie odrzucają.

               Spróbuj posłuchać pieśni o Bożym Miłosierdziu - https://www.youtube.com/watch?v=joBSdPV3oMo .

 

        2) Co myśleć o szatanie i grzechach?

               + W swym dziele stwórczym stworzył Bóg Aniołów - istoty duchowe, aby Mu towarzyszyły, dzieląc się z nimi istnieniem, wolnością i inteligencją. Część z nich jednak zbuntowała się przeciw Stwórcy, przez co została usunięta z nieba. (Ap 12,7-9)  Bunt ten jest nieodwołalny, chociaż Maksymilian Kolbe będąc w Padwie, w mieście św. Antoniego, napisał na kartce: "Gdyby tak Lucyfer wezwał Imienia Maryi, z pewnością byłby zbawiony". Tekst ten można tam zobaczyć wśród relikwii św. Antoniego. Istotą nieposłuszeństwa szatanów była pycha: próba dorównania Bogu. Celem aktywności demonów jest zwalczanie wszystkiego, co Boże, a popieranie wszystkiego, co jest przeciwne Bogu.

               Egzorcyści, którzy starają się uwalniać ludzi od sił szatańskich, twierdzą, iż demony są zorganizowane w grupy współdziałające  razem w określonym kierunku:  np. w kierunku nienawiści, wojny, niszczenia życia ludzkiego, skłócania małżeństw, w szerzeniu alkoholizmu, narkomanii, rozpusty, terroru bądź chciwości  (zob. Mk 5,7-13, albo: Łk 11, 24-26). Chociaż nie umieją czytać w ludzkich myślach, umieją je świetnie rozszyfrować po różnych znakach zewnętrznych: słowach, gestach, mimice, spojrzeniach i odruchach. Metodą  wroga jest zawsze wyśledzić słabą stronę przeciwnika, by w to miejsce uderzyć. Widząc słabą stronę człowieka próbują nas skusić, oszukać, a ostatecznie zniewolić w kierunku stałego uzależnienia.

               Czy znasz swoją najsłabszą stronę? To ta strona, w której najczęściej upadasz. To twoje słabe miejsce nazywa się: "wada główna". Powinno się ją wyznać na spowiedzi na pierwszym miejscu, aby uświadomić spowiednikowi  swój główny kierunek walki z szatańską pokusą. Pokusy można analizować śledząc kolejne przykazania, bądź grzechy główne, a nawet wołające o pomstę do nieba, wyliczone w Katechizmie. Pierwszym grzechem na świecie była pycha: "tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło» Rodz.1,5 - próba sięgnięcia po atrybut boskiej wszechwiedzy. Pycha, czyli wywyższanie się nad innych, tak zaślepia człowieka, że nie dostrzega on już żadnych swych grzechów, sądząc, że jest najmądrzejszy, najbystrzejszy, nieomylny, bezbłędny, doskonały, chociaż inni odsuwają się od niego uważając za głupka, dziwaka i podłego chama. Wytwarza się wtedy bariera wrogości międzyludzkiej prowadząca do nienawiści, konfliktów i samosądu. Pyszałkowaty człowiek nie chodzi do spowiedzi, bo czuje się niewinnym w otaczającym go świecie idiotów, bezgrzeszny, choć depcze bezczelnie wszelkie zasady w imię totalnej wolności.

               Przeciwieństwem pychy jest pokora, cnota najbardziej podobająca się Bogu. Jest królową wszystkich cnót, bo uderza się najpierw we własne piersi i znajduje nawet drobne uchybienia w swym myśleniu i postępowaniu. Szczególne przykłady pokory znajdujemy w życiu Matki Bożej i Świętych, których życiorysy nas poruszają i szokują.

               Niektóre grzechy prowadzą na potępienie. Nazywamy je ciężkimi, gdyż w poważnym stopniu naruszają prawa Boskie i ludzkie, powodują wielkie krzywdy i cierpienia. Są one wyliczone w kilku miejscach Pisma św. jako tzw. "katalogi grzechów", np. Rz 1, 26-32, Ga 5,19 -21. Ewangelia piętnuje też poważne zaniedbania prowadzące na potępienie, jak brak przebaczenia, brak miłosierdzia czy chciwość (Mt 18,35, Mt 25, 31-46, Łk 16,19-29).  Kościół nie ma władzy wymyślania nowych grzechów, bo jego celem jest zbawić, nie potępić, ale wyciągając wnioski z Biblii piętnuje przestępstwa współczesne, które nie są tam wyliczone, jak narkomanię, handel narkotykami, zapłodnienie in vitro, wkładki domaciczne,  hejt w Internecie, wstąpienie do grupy czy organizacji bezbożnej i inne (zob. hasło: "katalogi grzechów ciężkich") jako prowadzące na potępienie. Ratunkiem z tych grzechów jest dobra spowiedź, tzn. połączona ze szczerym żalem za grzechy i mocnym postanowieniem poprawy.

               Grzechy lekkie nie skutkują potępieniem, choć ranią Bożą sprawiedliwość i muszą być odpokutowane w czyśćcu. Powtarzane wielokrotnie prowadzą do otępienia sumienia i do grzechów ciężkich.  Pozbywamy się ich przez żal za grzechy połączony ze znakiem skruchy, jak przeżegnanie się wodą święconą, ucałowanie Krzyża, Różańca, Medalika czy Ewangelii, bicie się w piersi itp. Długi czyśćcowe  nadrabiamy przez uczynki pokutne: post, modlitwę i jałmużnę, zyskując odpusty dla siebie bądź dla zmarłych.  W stanie grzechu ciężkiego nie wolno przyjmować Komunii świętej,  gdyż byłoby to świętokradztwem. Kościół radzi, by nie trwać w stanie grzechu ciężkiego, co jest ryzykowaniem zbawienia, ale by tęsknić za Komunią świętą, która jest dotknięciem Boga i źródłem Jego łask.

               Przygotowując się do spowiedzi, należy zrobić najpierw rachunek sumienia, o czym w kolejnym temacie rekolekcji. Mając wolny czas znajdź jakiś film na "You Tubie" o Świętych i zwróć uwagę na ich wewnętrzną walkę o pokorę i świętość. Z własnej chęci podejmij jakąś akcję religijną, np. czytanie Pisma św., wstąpienie do świątyni na osobistą modlitwę, adorację Najśw. Sakramentu, pomoc bliźniemu, wyrzeczenie się przyjemności, za co Bóg skreśla czyściec i docenia twą dobrą wolę. 

 

           3) O sumieniu i rachunku sumienia                         

               Sumienie to głos rozumu podpowiadający nam, co jest dobre, a co złe. Przyjmuje się, iż progiem dojścia do odpowiedzialności za swe czyny jest w Polsce wiek około 8-miu lat, choć różnie to bywa u konkretnego dziecka. Sumienie bowiem kształtuje się przez całe życie: formowane przez rodziców, dziadków, nauczycielstwo, katechetów, kapłanów, kolegów i koleżanki, przyjaciół i wrogów, przełożonych i opiekunów. Ideałem jest mieć sumienie wrażliwe i czułe nawet na najmniejsze zło, a pochwalające dobro. Daje ono bowiem satysfakcję wewnętrzną, jeśli uda się zdziałać coś dobrego, a nęka nas wyrzutem, jeśli wybierzemy zło.

               Okoliczności życiowe sprawiają, że niektórzy mają sumienie szerokie: nie czują wyrzutów wewnętrznych, jeśli czynią źle, np. hitlerowcy zabijający ludzi hurtowo w czasie II wojny światowej, bandyci i złodzieje dopuszczający się malwersacji i napadów, alkoholicy i narkomani, gwałciciele i homoseksualiści. Zepsucie sumienia dokonuje się z powodu złych wzorów rodzinnych, złego towarzystwa i złych przełożonych. "Jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać, jak i one" - mówi przysłowie. Zewnętrznym znakiem sumienia szerokiego  jest unikanie spowiedzi: " nikogo nie zabiłem, nie okradłem, z czego mam się spowiadać?". Obroną ze strony społeczeństwa przed takimi osobami są więzienia i surowe kary.

               Przeciwieństwem uszkodzonego sumienia są skrupuły: wyszukiwanie wszędzie zła i traktowanie grzechów lekkich za ciężkie. Bardzo to męczy samopoczucie człowieka i nieraz doprowadza do depresji. Skrupulanci, aby ulżyć sobie, często chodzą do spowiedzi ze strachu przed odpowiedzialnością nawet za nieznaczne uchybienia, nieraz zupełnie niezawinione. Spowiednicy dają im do zrozumienia, że niepoprawnie oceniają swe postępowanie, doszukując się wszędzie grzechu.

               W obecnej sytuacji już małe dzieci oglądają filmy, w których nie znajdują żadnej wskazówki: czy to jest dobre, czy to jest złe. Również teksty z Internetu nie dają na to odpowiedzi. Dopiero wzburzony okrzyk rodziców, dziadków, czy nauczycielki alarmuje, by tego złego nie czynić; pochwała zaś, komplement, nagroda, czy uśmiech starszych - wskazuje na sukces i satysfakcję. (Jeśli jesteś wychowawcą, czy przełożonym, nie żałuj pochwał, uśmiechu i gratulacji, jeśli komuś uda się dobrze wykonać swe zadanie!)

               Przed spowiedzią należy uświadomić sobie ilość swoich przewinień, co się nazywa rachunkiem sumienia. Należy go poprzedzić modlitwą do Ducha Świętego, by przypomniał nam stan naszej duszy począwszy od ostatniej dobrej spowiedzi.  Na początku uświadamiamy sobie swą wadę główną: najczęstsze porażki. Ciężkie grzechy należy określić liczbowo: ile razy zgrzeszyłem (-am). W niepewności należy określić: raz, kilka razy, często, codziennie itp. Nie ma obowiązku podawać dokładnej liczby grzechów lekkich. Pomocą do dobrego rachunku sumienia są pytania podane w książeczkach do nabożeństwa, segregowane przeważnie wg Przykazań Bożych i Kościelnych. Najczęściej nie uwzględniają one aktualnych przewinień, np.: czy nie popierałem w głosowaniu złodzieja bądź oszusta, czy nie doradzałem (-am) koleżance aborcji, czy nie podpisałem oszukańczej faktury, czy nie hejtowałem w Internecie wymyślając oszczerstwa?

               Na spowiedzi nie wolno zatajać grzechów, co jest próbą oszukania samego Boga, świętokradztwem. Powoduje to nieważność spowiedzi i zabrania przyjmować Komunii świętej. W czasie badania swej duszy w ramach rachunku sumienia mogą się przypomnieć stare grzechy, nie wyznane jeszcze na poprzednich spowiedziach. Są one odpuszczone, jeśli nie były celowo zatajone. Można jednak wyznać je z zaznaczeniem, iż z tego się już spowiadałem (-am). Nie wolno się spowiadać z grzechów innych osób, tylko swoich własnych.

               Spowiednik nieraz pomaga w rachunku sumienia poprzez zadanie pytań wyjaśniających, bądź uzupełniających, aby mieć jasny obraz stanu duszy penitenta. Nie czyni tego, jeśli widzi dużą kolejkę przed swym konfesjonałem, aby nie przedłużać spowiedzi. Należy szczerze odpowiadać na pytania spowiednika.

               Sam rachunek sumienia nawet drobiazgowo potraktowany, nie daje odpuszczenia grzechów:  musi być połączony z żalem za grzechy, tzn. skruchą i uznaniem swej winy ze względu na Mękę Chrystusa, która tę winę zmyła. Musi się wreszcie łączyć z mocnym postanowieniem poprawy.  Spowiednik, który zauważa cwaniactwo, nieszczerość penitenta bądź ustawiczne trwanie w grzechu ciężkim (np. konkubinat), powinien odmówić rozgrzeszenia wyjaśniając to penitentowi, który przychodzi do sakramentu nie z powodu chęci pojednania z Bogiem, lecz z powodu kartki, jaką trzyma do podpisania przez kapłana. Zobacz: https://www.facebook.com/milujciesie/videos/693712104705481/?v=693712104705481&external_log_id=76f1827c7e637889281abf8a7cb9b6be&q=rachunek%20sumienia .

 

                      4. Przykładowy Rachunek Sumienia

                                                      Modlitwa przed rachunkiem sumienia

Wszechmogący i miłosierny Boże, oświeć mój umysł, abym poznał grzechy, które popełniłem, odmień moje serce, abym szczerze nawrócił się do Ciebie. Niech Twoja miłość zjednoczy mnie ze wszystkimi, którym wyrządziłem krzywdę. Niech Twoja dobroć uleczy moje rany, umocni moją słabość. Daj mi światło Twego Ducha, aby udzielił mi łaski skruchy, bym odważnie odwrócił się od zła, które popełniłem oraz pokornie i z prostotą wyznał moje grzechy wobec Kościoła; abym naprawił, co tylko - z Twoją pomocą - mogę naprawić. Umocnij moją nadzieję, aby moje postanowienie poprawy było niezłomne. Chcę stanąć w prawdzie, nie chcę niczego ani przed Tobą, ani przed sobą ukrywać. Chcę spojrzeć w twarz Twojego Syna, który jest dla mnie Drogą, Prawdą i Życiem, chcę, aby osądziły mnie Jego słowa. I prowadź mnie, Ojcze, do Ciebie, abym Cię wielbił na wieki wieków. Niech Duch Święty obdarzy mnie nowym życiem i odnowi we mnie miłość, aby w moich czynach zajaśniał obraz Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków. Amen. 

PIERWSZE PRZYKAZANIE BOŻE

„Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną”

1. Zaniedbywałem modlitwę osobistą i rodzinną

2. Dobrowolnie wątpiłem o prawdach wiary

3. Zaparłem się wiary

4. Publicznie krytykowałem prawdy wiary

5. Wstydziłem się wiary(w pracy, na ulicy, w domu)

6. Nie starałem się o pogłębienie swojej wiedzy religijnej przez czytanie Pisma Św., książek religijnych

7. Narzekałem na Pana Boga, np. w trudnościach

8. Poddawałem się rozpaczy i zwątpieniu

9. Wierzyłem w zabobony, wróżby czy horoskopy, korzystałem z nich

10. Znieważyłem osoby duchowne, miejsca i rzeczy np. kościoły, cmentarze, krzyże, obrazy

11. Ceniłem pieniądz, wygody, przyjemności, sport... itp. bardziej niż sprawy Boże i zbawienie duszy

12. Narażałem się na utratę wiary przez złe widowiska, filmy, książki, programy telewizyjne, towarzystwo... itp.

13. Odwodziłem innych od Boga, Mszy św., modlitwy.

14. Dałem zgorszenie swoim złym zachowaniem lub złym mówieniem 

DRUGIE PRZYKAZANIE BOŻE

„Nie będziesz, brał Imienia Pana Boga Twego nadaremno”

1. Wymawiałem imiona świętych lub imię Boże – bez uszanowania, bez potrzeby, w żartach, w gniewie, z przyzwyczajenia

2. Bluźniłem przeciw Bogu lub świętym

3. Nie dotrzymywałem przysięgi albo ślubu złożonego Bogu

4. Przysięgałem niepotrzebnie lub fałszywie

5. Przyjąłem po świętokradzko Sakramenty święte – które?

6. Przeklinałem kogoś w myślach lub publicznie

7. Rozmawiałem o sprawach religijnych lekceważąco

8. Nosiłem lub noszę symbole religijne jako ozdobę, maskotkę lub fetysz – a nie jako zewnętrzny wyraz wiary

9. Brałem udział w seansach spirytystycznych 

TRZECIE PRZYKAZANIE BOŻE

„Pamiętaj, abyś dzień święty święcił”

1. Nie przeżywałem po chrześcijańsku w rodzinie Dnia Pańskiego

2. Opuściłem z własnej winy Mszę świętą w niedzielę lub w święto nakazane

3. Spóźniłem się na Mszę świętą w niedzielę lub w święto nakazane

4. We Mszy świętej nie brałem czynnego udziału

5. Pracowałem w niedzielę lub w inne święto bez koniecznej potrzeby

6. Znieważyłem Dzień Pański przez pijaństwo lub udział w grzesznych rozrywkach

7. Robiłem zakupy w niedzielę 

CZWARTE PRZYKAZANIE BOŻE

„Czcij ojca twego i matkę twoją”

1. Nie okazywałem swoim rodzicom miłości i szacunku

2. Odnosiłem się do rodziców w sposób ubliżający, kłóciłem się z nimi, obmawiałem, biłem ich, wstydziłem się swoich rodziców

3. Nie starałem się pomóc rodzicom

4. Nie byłem posłuszny rodzicom, nauczycielom, wychowawcom

5. Nie modliłem się za rodziców 

Obowiązki rodziców

6. Nie dbałem o moralne i religijne wyrobienie i wychowanie dzieci (modlitwa, Msza święta w niedziele i święta, uczęszczanie na lekcje religii, przyjmowanie Sakramentów)

7. Nie starałem się o współpracę z duszpasterzem w katechizacji dzieci

8. Nie dawałem dzieciom dobrego przykładu w wypełnianiu obowiązków religijnych, w pracy zawodowej

9. Nie poświęcałem dzieciom czasu, nie interesowałem się ich problemami życiowymi

10. Nie starałem się ich kochać i traktować jednakowo

11. Byłem niesprawiedliwy w karaniu

12. Rozpieszczałem swoje dzieci przez spełnianie wszystkich ich zachcianek, np. w oglądaniu telewizji, używania komputera

13. Nie starałem się o wspólną modlitwę, czytanie Pisma Świętego, rozmowy religijne oraz o znak wiary w mieszkaniu (krzyż, obrazy religijne)

14. Nie wymagałem od dzieci odpowiedniego szacunku dla rodziców, kapłanów, nauczycieli, ludzi starszych i dla każdego człowieka

15. Krytykowałem w obecności dzieci duchowieństwo

16. Wtrącałem się w pożycie małżeńskie dzieci, powodując konflikty

17. Nie wypełniałem obowiązków wobec chrześniaka

Obowiązki małżonków

18. Nie kochałem szczerze męża/żony

19. Nie troszczyłem się o zdrowie współmałżonka

20. Nie poczuwam się do odpowiedzialności za uświęcenie i zbawienie współmałżonka

21. Ukrywaliśmy przed sobą ważne sprawy

22. Utrudnialiśmy sobie życie przez zły humor, kaprysy, gniew

23. Nie dochowałem wierności małżeńskiej

24. Unikaliśmy potomstwa w sposób grzeszny

25. Ograniczaliśmy liczbę dzieci dla własnej wygody

26. Nasz dom nie jest wzorem i przykładem życia chrześcijańskiego 

PIĄTE PRZYKAZANIE BOŻE

„Nie zabijaj”

1. Szkodziłem sobie na zdrowiu, np. przez nadmiar jedzenia, palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu, przeciążenie pracą, lekceważenie snu, wypoczynku

2. Usiłowałem popełnić samobójstwo

3. Życzyłem sobie lub bliźniemu śmierci

4. Lekkomyślnie narażałem swoje zdrowie i życie

5. Zabiłem człowieka, może nie narodzonego

6. Stosowałem środki wczesnoporonne (mechaniczne lub chemiczne) lub namawiałem do tego

7. Zachęcałem, namawiałem lub zmuszałem do przerwania ciąży

8. Stosowałem zapłodnienie in vitro, namawiałem lub byłem za tym

9. Pobiłem lub pokaleczyłem kogoś

10. Gorszyłem bliźnich swoim postępowaniem

11. Szkodziłem bliźniemu (w jaki sposób?)

12. Namawiałem do grzechu (jakiego?)

13. Prowadziłem pojazd w stanie nietrzeźwym

14. Lekceważyłem przepisy bezpieczeństwa na drodze lub przy pracy

15. Niszczyłem moje naturalne otoczenie lub nie przestrzegałem  obowiązujących przepisów odnośnie do ochrony środowiska  naturalnego

17. Znęcałem się nad zwierzętami

18. Gardziłem drugim człowiekiem

19. Wyśmiewałem się z bliźniego, przezywałem

20. Nie modliłem się za osobistych wrogów i prześladowców

21. Nie przebaczyłem komuś w swoim sercu

22. Nie ratowałem bliźniego w zagrożeniu, odmówiłem mu pomocy

23. Nie panowałem nad swoimi złymi skłonnościami, np. do gniewu, chciwości, zmysłowości, zazdrości... itp.

24. Bawiłem się cudzym kosztem

25. Przyczyniłem się do rozwoju nałogu u siebie lub u innych

26. Zadawałem świadomie cierpienia fizyczne, psychiczne lub moralne

27. Niszczyłem przyjaźń między ludźmi

28. Zaniedbuję swój rozwój intelektualny, moralny, religijny, fizyczny, umysłowy, psychiczny

29. Przebywałem w złym towarzystwie 

SZÓSTE PRZYKAZANIE BOŻE

„Nie cudzołóż”

i DZIEWIĄTE PRZYKAZANIE BOŻE

„Nie pożądaj żony bliźniego twego”

1. Nie miałem należytego poszanowania dla ciała i daru seksualności

2. Miałem upodobanie w myślach nieskromnych

3. Pragnąłem widzieć nieskromności

4. Podniecałem się do grzechu nieczystego przez lekturę, fantazję, filmy, widowiska, pornografię

5. Popełniłem grzechy nieczyste ze sobą lub z inną osobą

6. Pożądałem drugiej osoby

7. Prowadziłem nieprzyzwoite rozmowy

8. Nie odsunąłem od siebie okazji do grzechów nieczystych. np. podejrzane osoby, obrazki porno, książki, zdjęcia, filmy, programy telewizyjne

9. Przekazywałem innym złe książki, filmy porno

10. Nie przestrzegałem rozumnej wstydliwości w ubiorze i zachowaniu

11. We wzajemnym pożyciu stosowałem: stosunki przerywane, środki poronne, antykoncepcyjne

12. Nie starałem się poznać naturalnych metod kierowania płodnością

13. Nie szanowałem w małżeństwie czasowej niemożności współżycia

14. Nie uświadamiałem stopniowo swoich dzieci w dziedzinie seksualnej

15. Stwarzałem sytuacje rozbudzające pożądanie

16. Podglądałem życie seksualne innych

17. Wciągałem w przeżycia seksualne osoby nieletnie

18. Obnażałem się publicznie dla podniecenia innych

19. Spowodowałem zwlekanie z rodzeniem dzieci z urojonych  przyczyn

20. Podejmowałem współżycie seksualne w małżeństwie w stanie nietrzeźwym

21. Planowałem i zmierzałem do rozwodu

22. Rozwiodłem się

23. Wszedłem po rozwodzie w następny związek (cywilny)

SIÓDME PRZYKAZANIE BOŻE

„Nie kradnij”

i DZIESIĄTE PRZYKAZANIE BOŻE

„Nie pożądaj żadnej rzeczy bliźniego twego”

1. Przywłaszczyłem sobie cudzą rzecz (prywatną, społeczną)

2. Wyrządziłem szkodę przez lenistwo, spóźnialstwo, niedotrzymanie umowy lub ustalonych terminów

3. Zatrzymałem rzecz znalezioną lub pożyczoną

4. Rzecz skradzioną kupiłem albo sprzedałem

5. Dałem się przekupić przez dawanie albo branie łapówek

6. Zniszczyłem cudzą własność

7. Oszukałem bliźniego w handlu

8. Byłem chciwy, zazdrosny, pożądałem dobra cudzego

9. Nie wynagradzałem sprawiedliwie za pracę

10. Przywiązywałem się do rzeczy materialnych

11. Byłem skąpy wobec potrzebujących

12. Marnowałem talenty swoje i innych

ÓSME PRZYKAZANIE BOŻE

„Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu twemu”

1. Kłamałem i kłamię z przyzwyczajenia

2. Posądzałem lekkomyślnie

3. Bez potrzeby mówiłem o wadach lub grzechach bliźnich (obmowy)

4. Oczerniałem bliźniego, opowiadając o nim nieprawdziwe, złe rzeczy

5. Byłem obłudny wobec bliźniego

6. Nie zachowałem powierzonej mi tajemnicy albo sekretu

7. Nie dotrzymałem słowa, obietnic

8. Osądzałem bliźnich

9. Byłem wścibski, podsłuchiwałem, podglądałem

10. Zwalałem winę na bliźniego

11. Doniosłem fałszywie lub fałszywie zeznawałem

12. Mówiłem bezmyślnie, głupio (gadulstwo)

13. Fałszowałem dokumenty

 

PRZYKAZANIA KOŚCIELNE

I Przykazanie: „W niedziele i święta nakazane uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymać się od prac niekoniecznych”

1. Czy w każdą niedzielę chodzę na Mszę świętą

2. Czy uczestniczę aktywnie we Mszy świętej

3. Czy powstrzymuje się w Dzień Pański od prac niekoniecznych

 

II przykazanie: „Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty”

1. Czy przygotowuję się do sakramentu pokuty z miłości do Boga i Kościoła

2. Czy korzystam chociaż raz w roku z sakramentu pokuty

 

III przykazanie: „Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym przyjąć Komunię świętą”

1. Czy przystąpiłem w okresie wielkanocnym do Komunii świętej

2. Czy nie lekceważę Pana Jezusa, zbyt rzadko przyjmując Go w Komunii świętej

 

IV przykazanie: „Zachować nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach”

1. Czy powstrzymuję się od pokarmów mięsnych w każdy piątek (obowiązuje od 14 roku)

2. Czy zachowywałem post ścisły w Środę Popielcową i Wielki Piątek (czyli tylko jeden posiłek do sytości; obowiązuje od 18 do 60 roku życia)

3. Czy w każdy piątek w ciągu roku oraz w całym okresie Wielkiego Postu powstrzymywałem się od udziału w zabawach z tańcami i głośną muzyką

V przykazanie: „Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła”

1. Czy troszczę się o braci i siostry w wierze, szczególnie tych potrzebujących pomocy

2. Czy troszczę się o potrzeby wspólnoty Kościoła parafialnego i diecezjalnego (potrzeby utrzymania materialnego parafii: budowy, remontów, utrzymania budynków kościelnych i utrzymania kapłanów; rozwój działalności misyjnej)

 

ZAGROŻENIA DUCHOWE

(spisane przez księży egzorcystów - niezwykle ważne przed spowiedzią)

Wszystkie odpowiedzi twierdzące należy wyspowiadać i wyrzec się ich

1. Czy miałeś pragnienie oddalenia się od Boga, trwanie w grzechu

2. Czy zmagasz się ze złymi myślami o Bogu

3. Czy jest w Tobie pragnienie mocy, czy pytasz o jej źródło

4. Jaka jest Twoje obecna więź z Chrystusem

5. Czy popełniłeś kiedyś świętokradztwo

6. Czy są jakieś grzechy, z których nie możesz się wyzwolić (tkwienie w grzechach osłabia wewnętrznie człowieka i czyni go szczególnie podatnym na ataki ducha zła)

7. Czy tkwisz w jakimś nałogu (komputer, Internet, telewizja, leki, narkotyki, alkohol, seks, pornografia – nałogi stają się przestrzenią, w której zniewolenie jakąś praktyką może stać się źródłem zniewolenia demonicznego)

8. Czy dręczyły lub dręczą Cię myśli odnośnie do samobójstwa, zabójstwa, aborcji, zrobienia jakiejś szkody sobie lub komuś

9. Czy doświadczasz jakiś innych dręczących Cię, obsesyjnych myśli

10. Czy podtrzymujesz w sobie gniew i brak przebaczenia

11. Czy ktoś rzucił na Ciebie, Twoją rodzinę przekleństwo, złorzeczenie, urok

12. Czy masz doświadczenie jakiejś „obecności”, która Cię przeraziła

13. Jak reagujesz na miejsca święte, sakramenty, osoby duchowne (znakiem związania demonicznego może być niemożność wejścia do kościoła, ogromna agresja do sacrum i księży – chodzi nie o jakąś niechęć związaną ze złymi doświadczeniami, ale o wrogość rodzącą się z głębi człowieka)

14. Czy słyszałeś jakieś wewnętrzne głosy czy przynaglenia np. o śmierci

15. Czy w Twoim domu dzieją się jakieś niewytłumaczalne zjawiska (może to być związane z kultem satanistycznym czy praktyką okultystyczną sprawowanymi w domu; lub z okultystycznym związaniem jakiejś mieszkającej w tym domu osoby)

16. Czy wierzysz w przesądy

17. Czy uczestniczyłeś w seansach spirytystycznych, choćby dla zabawy

18. Czy miałeś coś do czynienia z magią (białą lub czarną) Czy odprawiałeś jakieś praktyki

19. Czy byłeś u wróżki. Czy wróżono Ci z kart Tarota (Tarot oraz karty anielskie mają jednoznaczne podłoże demoniczne)

20. Czy byłeś u „świeckich egzorcystów”, odczyniających, jasnowidzów

21. Czy korzystałeś z Metody Silvy i programu Sita Learning System (w praktykach tych następuje oddziaływanie na podświadomość)

22. Czy byłeś zaangażowany w sztuki walki

23. Czy praktykowałeś jogę, medytację transcendentalną lub inną formę medytacji dalekowschodniej. Czy podejmowałeś jakąś wskazaną mantrę (ćwiczenia ciała są częścią całego systemu filozoficznego i stanowią część inicjacji w dany system (religijny); należy odróżnić sztuki walki od sportów walki – bez odniesień do filozofii, konieczne jest jednak kontrolowanie)

24. Czy miałeś jakieś doświadczenia okultystyczne (np. wiara w moc kryształów i piramid; różne zabawy, np. Krwawa Mary; stosowanie tabliczek Quija; zaklęcia; przyzywanie ducha przewodnika; stosowanie formuł magicznych; praktyki chodzenia po ogniu)

25. Czy miałeś doświadczenie projekcji astralnych, unoszenia przedmiotów, przepowiadania przyszłości

26. Czy podpisałeś jakiś pakt krwi

27. Czy wierzysz we wróżby. Czy korzystałeś z usług wróżek, jasnowidzów czy innych magów

28. Czy podejmowałeś jakieś praktyki astrologiczne, spirytystyczne  (prawdziwe wróżby, wróżby dla zabawy: wróżenie z kart; wróżenie z ręki – chiromancja; numerologia; odwoływanie się do różnych wyroczni, czytanie senników)

29. Czy wierzysz w istnienie tzw. trzeciego oka? (ma stanowić bramę do szerszej rzeczywistości)

30. Czy korzystałeś z radiestezji (różdżkarstwo – np. do poszukiwania wody, używanie wahadełka) – jest to jasnowidztwo

31. Czy korzystałeś z filtrów magicznych (różne mieszaniny, które mają pomóc w rozwiązaniu problemów)

32. Czy uczestniczyłeś w praktykach odblokowywania czakramów

33. Czy miałeś do czynienia hipnozą, psychometrią, praktyką biofeedback, automatycznym pismem, telepatią, przywołaniem duchów

34. Czy uczestniczyłeś w kursach robienia cudów

35. Czy odgrywałeś kiedyś rolę diabła, angażując się emocjonalnie (także dla zabawy)

36. Czy w jakiś sposób przywoływałeś szatana, złe duchy, duchy-przewodniki, duchy opiekuńcze – channeling (przeważnie skutkuje to związaniem demonicznym)

37. Czy uczestniczyłeś w jakichś obcych kultach. Czy coś jadłeś na tych spotkaniach ( np. uczestnictwo w spotkaniach wyznawców Harry Kriszny; spożywanie czegokolwiek na spotkaniach takich grup może skutkować zniewoleniem poprzez pokarm wcześniej ofiarowany demonom)

38. Czy uczestniczyłeś w jakichś kultach satanistycznych, bądź w jakiejś podobnej praktyce (uczestnictwo w czarnej mszy satanistycznej, modlitwa do szatana, zapraszanie złego do swojego życia jest poważnym wykroczeniem przeciw Bogu i stanowi realne zagrożenie dla człowieka, skutkuje poważnym zniewoleniem czy opętaniem)

39. Czy nosiłeś jakieś symbole satanistyczne, symbole śmierci czy obcych kultów (pentagram, odwrócony krzyż, trzy szóstki, pacyfka, czy krzyż Nerona, wąż i inne symbole)

40. Czy miałeś jakiś kontakt z literaturą satanistyczną (czytanie biblii satanistycznej lub innych książek tego typu, Kabały, księgi typu Thota, publikacji Bławatskiej i A. Bailey’a,)

41. Czy wymawiałeś w modlitwie, w śpiewie piosenek imiona jakichś bóstw, demonów (np. Makumba – bóstwo afrykańskie)

42. Czy odsyłałeś kogoś „do diabła”

43. Czy czytałeś literaturę zawierającą opisy jakichś praktyk okultystycznych, medytacyjnych (niejako scenariusz działań) np. „Harry Potter” (zawierają wprost i jednoznacznie symbolikę okultystyczno – satanistyczną); P. Coehlo, „Pielgrzym”

44. Czy interesowałeś się ezoteryką, poszukiwaniem wiedzy tajemnej, kontaktami z organizacjami, sektami pogańskimi, ezoterycznymi i gnostyckimi. Czy czytałeś jakąś literaturę z tego zakresu

45. Czy miałeś kontakt z teozofią czy antropozofią (pedagogika Rudolfa Steinera – czyli tzw. przedszkola i szkoły waldorfskie)

46. Czy brałeś udział w psychoterapii wg metody Berta Hellingera (niebezpieczna pod względem religijnym oraz psychologicznym)

47. Czy posiadałeś bałwochwalcze przedmioty, które są zaproszeniem dla szatana (np. figurki diabła, obcych bogów, Budda, skarabeusz – symbol reinkarnacji i szatana – Belzebuba - „władcy much”, Ozyrys, figurki indyjskich bóstw, afrykańskie maski, przedmioty o magicznych właściwościach, piramidki, mandale, przedmioty od spirytystów, znaki yin-yang, ankh – klucz Nilu, oko proroka, znak OM, oko Horusa, inne podejrzane znaki, często znajdujące się na pamiątkach lub biżuterii z egzotycznych krajów, z Dalekiego Wschodu, Afryki, indyjskie kadzidełka – są przeznaczone dla konkretnych bóstw, inne kadzidełka, lampki i przedmioty kultyczne, wszystko włącznie ze strojami, ubraniami ze sklepów indyjskich, kimona, wachlarze chińskie (wg Feng-shui mają ukierunkowywać przepływ energii) i porcelana chińska zdobiona chińskimi tekstami modlitw, Kamasutra, plakaty energetyczne (np. kwiat lotosu), kamienie i kryształy, którym przypisuje się jakieś właściwości energetyczne lub magiczne, kule Qi-Gong, zestawy wiszących dzwoneczków lub pręcików tzw. łapacz snów, dzwonki tybetańskie, spirala DNS, znaki zodiaku, znaki chińskiego horoskopu, zabawki przypominające diabła, straszne potwory lub smoki, ubrania, koszulki, nalepki ze znakami satanistycznymi – rysunek diabła)

48. Czy posiadałeś drzewka szczęścia, talizmany, amulety, pierścień Atlantów, wisiorki z wężem, podkowy, słoniki „na szczęście” (wiara w moc tych przedmiotów jest grzechem bałwochwalstwa; noszenie ich jest zewnętrznym wyrazem przynależności do „świata”, który te przedmioty reprezentują)

49. Czy uczestniczyłeś w jakichś ezoterycznych, okultystycznych spotkaniach (np. w zgromadzeniu różokrzyżowców; zabawy w Halloween)

50. Czy masz jakieś tatuaże. Jeśli tak, to co przedstawiają (bardzo często przedstawiają jakieś elementy symboliki satanistycznej)

51. Jakie czasopisma (młodzieżowe, dla kobiet, inne) czytasz Jakie treści przekazują (w zdecydowanej większości prowadzona jest promocja treści New Age, ezoteryzmu, itd.)

52. Jakie filmy oglądasz. Promujące magię, ezoteryzm i neopogaństwo (m.in. horrory, seriale o czarownicach, „Buffy”, „Nikita”, „Z Archiwum X”, wiele japońskich filmów animowanych nie jest tworzonych dla dzieci, m.in. „Pokemony”, filmy okultystyczne i satanistyczne i wiele innych filmów – na bieżąco należy je weryfikować

53. Jakich gier używałeś (gry komputerowe stanowią pomost pomiędzy wyobraźnią a rzeczywistością, często przekazują określoną treść i wymuszają zaprogramowane działanie; komputer staje się niejako elektronicznym czarownikiem; duża część gier zawiera treści satanistyczne, przynajmniej jako tło, coraz więcej gier zawiera treści bluźniercze mocno angażujące gracza; w części gier wymaga się wczuwania się w rolę diabła lub wirtualnie angażuje się w zabijanie, np. „Might & Magic” (M&M), „Hell”, „Seventh sword of mendor”, „Hero’s quest”, „Wizard’s crown”, „Darklands”, „Garbiel Knight”, „Dungeon Keeper”, „Grand Theft Auto”, „Virtual Russian Roulette”, „Killing Stones”, „The Aces & Eight Society”, „Totośmierć”, “Diablo” gry sieciowe MOD i wiele innych gier na bieżąco powstających należy je kontrolować

54. Czy grasz w gry RPG (role-playing game). Jest to specyficzny rytuał, ceremonia, gracze są zaangażowani, kieruje wszystkim Master (Mistrz, Pan, Gospodarz), poprzez te gry bardzo często nie jest to już zabawa w magię, ale realne praktykowanie okultyzmu

55. Jakie książki czytasz. Jakie komiksy. Niejednokrotnie zawarte są niebezpieczne treści, np. komiks „Dylan Dog”, „Spider Man”

56. Ile czasu poświęcasz muzyce

57. Jakie tematy są podejmowane w słuchanych przez Ciebie piosenkach. Czy słuchasz zespołów i wykonawców wprost lub pośrednio promujących satanizm, okultyzm lub inne obce kulty: m.in. The Rolling Stones, Black Sabbath, Sabbath Bloody Sabbath, Slayer, Pink Floyd, Led Zeppelin, Little Richard, Mercyful Fate, Deicide, Death SS (Steve Sylwester), Marilyn Manson, Madonna, Dee Snider, Hall and Oates (Daryl Hall), Stevie Nyxa, R xUN-DMC, LL Cool J, Beastie Boys, Dortuary, Celtic Frost, Cannibal Corpse, Guns N’ Ross, KISS, The Doors, Sex Pistols, Rock Voxens, Def Leopard, David Bowie, Van Halen, Jimi Hendrix, John Lennon, Mettalica, AC/DC, David Lee Roth, zespoły techno, M. Jackson, G. Brookes, Ozzie Osbourne, Megadeth, Psychic TV, Enigma, David Crossy, Natan Young, Graham Nash i wielu innych wykonawców, których przekazy należy kontrolować

58. Czy korzystałeś z homeopatii, proszków Sai Baby lub innych podejrzanych środków

59. Czy podejmowałeś leczenie poprzez medycynę niekonwencjonalną (bioenergoterapia, Reiki, akupresura, akupunktura – odwołuje się do okultystycznej wizji człowieka i świata; sesje Harrisa, Kaszpirowskiego, Nowaka, uzdrowicieli z Filipin i innych (odwoływanie się do duchów), jasnowidztwo, wykorzystywane do rzekomego leczenia – irydologia, leczenie z moczu (nie mają podstaw naukowych, praktyki te odwołują się do spirytyzmu), seanse biotroniczne, niektóre seanse psychoterapeutyczne – część odwołuje się do ideologii Dalekiego Wschodu; konieczna jest dokładna analiza danej praktyki).

MODLITWA PO RACHUNKU SUMIENIA:

Ojcze, dzięki Twemu światłu poznałem mój grzech, poznałem moją słabość. Poznałem, jak daleko od Ciebie, ja – syn marnotrawny – odszedłem. Daj mi teraz silę, abym znalazł odwagę, by do Ciebie powrócić i wobec Ciebie, wobec Twojego Kościoła wyznać moje grzechy. Daj mi łaskę doskonałego żalu za moje grzechy, daj łaskę naprawienia wszystkich krzywd. Przez Mękę Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, a mojego Pana, udziel mi przebaczenia moich grzechów. Umocnij swoją Miłością moje postanowienie, aby żyć w pokoju z Tobą i wszystkimi moimi braćmi i siostrami, daj mi łaskę wewnętrznego pokoju. Bądź zawsze ze mną, Ojcze mojej nadziei.

Wzbudź sobie teraz szczery żal za popełnione grzechy i autentyczną chęć poprawy na przyszłość!